“Bij BZG krijg je de ruimte om te groeien, maar sta je er nooit alleen voor.”

Van lunchgast naar collega

Soms begint het niet met een vacature, maar met een gevoel.

Alwin verhuisde naar Den Bosch en ging samen met zijn vriendin de stad verkennen. Ze kwamen terecht in de Korte Putstraat en namen plaats bij Côte.

“Het zag er verzorgd uit. We hebben daar heerlijk geluncht, champagne gedronken en werden goed geholpen. Als kok dacht ik toen: als ik hier een baan nodig heb, zou dit best interessant kunnen zijn.”

Niet veel later besloot hij te solliciteren. Een keuze waar hij tot op de dag van vandaag geen spijt van heeft.

Beginnen in de drukte

Zijn eerste weken waren allesbehalve rustig.

“Ik kwam binnen tijdens Bourgondisch. Dat is vrij hectisch. Mijn eerste week was vooral rennen, vliegen, springen. Ik had eigenlijk nog geen idee wat werken bij Côte echt inhield.”

Toch viel hem meteen iets op dat bleef hangen.

“Hoe mensen met elkaar omgaan. Ondanks de druk en stress werd er niet gesnauwd. Er werd zelfs gelachen. Dat vind ik belangrijk.”

Na die eerste hectische periode viel alles steeds meer op z’n plek en vond hij zijn ritme in de keuken.

De stap naar chef

Wat begon als instromen en meedraaien, groeide al snel door.

“Mijn rol zat eerst vooral in het ondersteunen van de dagelijkse werkzaamheden. Zorgen dat de uitvoer klopt, dat smaken kloppen en dat de presentatie klopt.”

Inmiddels ligt de verantwoordelijkheid breder.

Als chef is Alwin verantwoordelijk voor het overzicht in de keuken, het aansturen van het team en het bewaken van kwaliteit — van voorbereiding tot uitgifte.

Samen sta je sterker

Wat voor Alwin het verschil maakt, is de manier waarop er wordt samengewerkt.

“Het keukenteam was niet zo groot toen ik hier kwam. Ik werkte veel samen met Justin. Hij is voor mij echt een grote steun geweest. Hij heeft me alles laten zien. Zonder hem was het een stuk pittiger geweest.”

Die samenwerking stopt niet bij één keuken.

“Wat ik sterk vind aan BZG is dat de restaurants zelfstandig draaien, maar dat er altijd een overkoepelend oog is. Als je er even niet uitkomt, is er altijd iemand die met je meedenkt. Daardoor krijg je meer voor elkaar dan wanneer je er alleen voor staat.”

Groeien als kok én leider

De eerste maanden stonden voor Alwin in het teken van ontwikkelen.

“Dat niks te gek is. Zowel qua koken als qua lol op de werkvloer.”

Maar vooral het aansturen van mensen vraagt aandacht.

“De zachte hand is niet erg, maar soms moet je ook gewoon duidelijk zijn. Zelfs als dat betekent dat iemand je niet altijd even aardig vindt. Dat hoeft ook niet. De gasten zijn uiteindelijk het belangrijkst.”

Binnen BZG krijgt hij de ruimte om daarin zijn eigen stijl te ontwikkelen.

“Als ik vragen heb, kan ik altijd terecht bij mensen met meer ervaring.”

Ambitie: verbinden en doorgroeien

Alwin kijkt vooruit. Altijd.

“Ik hou van jagen en vooruitkijken. Ik wil beter worden in het combineren en verbinden van de keukens.”

Zijn doel is helder.

“Uiteindelijk hoop ik te kunnen doen wat Krijn nu doet. In de tussentijd wil ik zoveel mogelijk van hem leren en meekijken.”

Waarom BZG

Voor Alwin zit het verschil in de balans.

“Het voelt als een familiegevoel. Een familiebedrijf bijna, ook al is niemand echt familie van elkaar. Het is een hechte club.”

“Hier is die balans gewoon goed. Iedereen is gedreven om er alles uit te halen, maar wel met menselijkheid.”

“Welkom thuis”

Wat zou hij zeggen tegen iemand die overweegt om bij BZG te werken?

“Welkom thuis. Dan gaan we gewoon lekker knallen.”

Vooruitkijken

Alwin is nog maar kort onderdeel van BZG, maar zijn blik is al gericht op de volgende stap.

“Ik ben ambitieus genoeg om te zeggen dat ik verder wil groeien. Ik ben net chef en daar heb ik nog genoeg in te leren. Maar ik kijk altijd vooruit.”